Szynszyle to przemiłe stworzonka, dlatego każdy chce mieć ich więcej niż tylko jeden. Nie są one bardzo kłopotliwe, toteż wiele jest osób, które chce je rozmnażać. Rozmnażanie szynszyli nie jest proste, jeśli nie zakupimy od razu zaprzyjaźnionej ze sobą parki. Każdy zwierzak jest inny i właśnie dlatego szynszyle od razu się nie potrafią polubić. Są wyjątkowymi gryzoniami, gdyż jako swoich partnerów muszą mieć przyjaciół. Nie potrafią rozmnażać się z przypadkowymi osobnikami. Stanowi to dla niektórych problem, jeśli ktoś dokupuje do pary jakiegoś osobnika. Wtedy szynszyle wymagają czasu na zaprzyjaźnienie się ze sobą. Niekiedy mijają tygodnie, zanim można je wpuścić do jednej klatki tak, by się nie gryzły. Szynszyle osiągają dojrzałość w wieku 6 miesięcy, wtedy mogą one wydać na świat potomstwo., jednak jest to nie wskazane dla młodej samicy, gdyż młode rozwijające się w niej mogą być zbyt wielkim obciążeniem dla jej organizmu. Najlepiej zaczekać więc do osiągnięcia przez nią 9 miesięcy, wtedy bezpiecznie można będzie powiększyć swoją szynszylą rodzinkę. Szynszyla ciąża trwa około 111 dni a na świat przychodzi od 1 do 4 młodych.
Dojrzałość płciowa
Problemy z uzębieniem
Szynszyle chociaż nie wymagają dużej uwagi od właściciela i są raczej skrytymi stworzonkami powinny być dokładnie obserwowane. Zauważyć chorobę u nich jest bardzo trudno. Najczęściej jednak spotykanymi chorobami są biegunka i zaparcia, które wynikają z nieodpowiedniej diety naszego małego stworzonka. Również do przegrzania można łatwo doprowadzić. Zbyt wysoka temperatura w miejscu, gdzie znajduje się nasz zwierzak powoduje u niego ciężki oddech i ospałość, a nawet zwierze może leżeć bez ruchu na jednym boku. Wtedy właśnie należy jak najszybciej zmienić miejsce klatki naszego pupila, a gdy ten po zmianie nie wraca do siebie powinien zostać skonsultowany z weterynarzem. Zbyt długie siekacze to choroba popularna wśród gryzoni. Wynika ona z nieodpowiedniego ścierania siekaczy, które rosną całe życie. Wtedy to do klatki naszego zwierzaka należy włożyć coś twardego, co posłuży jako tarka na siekacze malucha. Jeśli jednak nic to nie da nie obejdzie się bez pomocy weterynarza. Chorobę tą zaobserwować można poprzez widoczne zmniejszenie się apetytu naszego pupila.
Roślinożerca
Szynszyle to niezwykłe zwierzątka roślinożerne, które wbrew pozorom nie żywią się zielonymi częściami roślin, a właśnie tymi suchymi. Wzięło się to oczywiście z warunków w jakich żyją na wolności. Tam nie ma zazwyczaj dostępu do Wierzej trawy i roślin. Zwierzątka te muszą więc zjadać suche gałązki, suche trawy i suche owoce. Ich jedzenie jest więc bardzo sterylne. W naszych domowych warunkach również takie jedzenie powinniśmy podawać naszemu pupilkowi. Suche gałązki głogu, suche owoce i warzywa korzenne są bardzo do Brym pokarmem. Możemy oczywiście jeszcze skorzystać z granulatów, które dostępne są w sklepach zoologicznych. Zawierają one wszystkie składniki mineralne, witaminy i składniki odżywcze których potrzebuje nasze zwierzątko. Granulaty te są chętnie zjadane przez szynszyle jeśli oczywiście ich smak przypadnie im do gustu. Istnieje wiele rodzajów, które są doskonale przystosowane do wymogów żywieniowych naszego pupila. Wystarczy wybrać odpowiedni. Sami zauważymy, czy dany granulat odpowiada naszemu pupilowi, gdyż będzie on zjadał go ze smakiem i bardzo chętnie.
Nocne zwierze
Szynszyla to prześliczne zwierzątko o krępej budowie ciała. Jest to dość duży gryzoń, który w naturalnym środowisku występuje w Andach a Ameryce południowej. Posada gęste futerko o lśniąco szarej barwie. Swoim wyglądem przypomina nieco królika i wiewiórkę. Szynszyla posiada ogonek z twardymi włoskami, który często jest łamany i tracony przez zwierzaka oraz duże zaokrąglone uszka. Szynszyla posiada prześliczne duże, nieco wypukłe oczka, których barwa w dużej mierze zależy od futerka. Szynszyla jest zwierzątkiem nocnym. Śpi całymi dniami, więc doskonale nadaje się do hodowli dla ludzi, którzy za dnia są zapracowani. Wieczorami się budzi i zaczyna swoje harce. Szynszyla jest bardzo żywym zwierzątkiem, które uwielbia towarzystwo innych szynszyli i ludzi. Jako zwierzątko stadne potrzebuje do towarzystwa innych osobników. Warto więc kupować po dwie szynszyle, pamiętając jednak aby to nie były dwa samce, które mogłyby razem rywalizować o jedzenie i terytorium. Samice znoszą się doskonale, tak też jest z parkami, jednak te mogą się rozmnażać i zwiększać wbrew naszej woli swoją liczebność.
Długi okres adaptacji
Szynszyle to niezwykłe gryzonie, nie rozmnażają się z osobnikami, których dobrze nie znają i nie lubią. Dlatego jeśli wiemy, że będziemy rozmnażać naszych pupilków to warto od razu zakupić zaprzyjaźnioną ze sobą parkę będzie nam wtedy o wiele łatwiej. Zaprzyjaźnianie szynszyli to proces długotrwały i nie zawsze można osiągnąć sukces tak szybko, jak tego chcemy. Szynszyle nie od razu nawiązują nowe znajomości, toteż zaraz po zakupie nieznajomych sobie osobników najlepiej jest je umieścić w osobnych klatkach nieopodal siebie. Przez kilka dni, a nawet tygodni muszą czuć one swoją obecność i zapach, by się poznać. Po tym czasie można spróbować wpuścić je do jednej klatki, gdzie bacznie trzeba oberwać ich zachowanie. Jeśli będą się gryzły to cały proces należy powtórzyć. Kiedy się polubią, to przy następnej rui możemy się spodziewać, że się do siebie zbliżą, a po 111 dniach od tego samica wyda na świat potomstwo. Zazwyczaj przychodzą na świat dwa młode, które mają otwarte oczy i posiadają śliczne futerko. Samiec nie jest agresywny w stosunku do młodych, więc może nadal mieszkać z samica, jednak jeśli nie chcemy nadprogramowych młodych powinniśmy go odstawić od samicy na czas rui poporodowej.
Duża różnica warunków
Szynszyle są gryzoniami, których środowisko naturalne znacznie różni się od warunków panujących w Polsce, toteż mogą one mieć problemy z pożywieniem jakie im podajemy. Najczęściej występująca chorobą u szynszyli jest biegunka, która przejawia się wydalaniem przez zwierzątko zamiast bobków luźnego stolca. Przyczyną tej choroby jest najczęściej nieświeży pokarm i woda oraz nieodpowiednia dieta zawierająca zbyt wiele przekąsek oraz warzyw i owoców. Wtedy najlepiej jest szybko zmienić wodę i pożywienie naszego zwierzaka oraz ograniczy ć ilość zakąsek, warzyw i owoców. Jeśli to nie pomaga konsultacja weterynaryjna jest nieunikniona, zaparcia są też dość częstą chorobą. Szynszyla cierpiąc na nie ma problemy z wydaleniem Stolc, który jest twardy i zwarty. Również dieta jest tutaj przyczyną oraz nieświeża woda i czasami przekarmienie. W tym wypadku wodę należy wymienić na nowa i skonsultować się niezwłocznie z weterynarzem. Problemy z układem trawiennym są dość popularne, ale można im zapobiegać stosując się do zaleceń sprzedawcy w sklepie zoologicznym, który nam doradzi jak karmić naszego pupila.
Pokarm
Żywienie szynszyli wymaga nieco znajomości tego zwierzaka i trochę dyscypliny. Oczywiście szynszyla to zwierzę roślinożerne, nie znaczy to jednak ze zjada każde roślinki. Tak naprawdę żywić szynszylę powinno się suchymi częściami roślin, podobnymi do tych, które występują w jej naturalnym środowisku. Dzięki odpowiedniej diecie zapewnimy naszemu zwierzątku szczęście. Układ trawienny wymaga od szynszyli, aby zażywała ona odpowiednia ilość ruchu. Musimy więc zapewnić naszemu zwierzątku swobodny wybieg. Jeśli chcemy, by nasz szynszyla żyła długo i w zdrowiu powinniśmy odpowiednio dobrać dla niej pokarm. Najwyższej jakości siano, suche gałązki głogu oraz ususzone owoce i warzywa korzenne są bardzo dobrym pokarmem bogaty w składniki odżywcze, których potrzebuje nasz zwierzaczek. Jeśli nie mamy możliwości samemu zadbać o odpowiednie pożywienie warto wybrać się do sklepu zoologicznego, gdzie dostępne są granulaty dla szynszyli, które zaspokajają wszelkie jej potrzeby żywieniowe. Granulatów jest dostępnych wiele, każdy szynszyli smakuje inaczej. Są takie, które naszemu pupilowi bardziej i mniej przepadną do gustu. To jednak należy samemu sprawdzić, gdyż nie jest regułą.
Małe stworzonko
Szynszyla to przemiłe małe stworzonko, które swoją wielkością przypomina świnkę morską. Jest z nią spokrewnione. Szynszyla skacze na dwóch tylnich łapkach, ale zazwyczaj porusza się na wszystkich czterech. Jest prześlicznym szarym kudłatym zwierzątkiem, które bardzo lubi towarzystwo innych szynszyli jak i ludzi. Łatwo wychować młode szynszyle. Jeśli się je za młody przyzwyczai do swojej obecności nie będą one agresywne. Wszystko jednak zależy od naszego podejścia do tego zwierzątka. Szynszyla jest zwierzęciem nocnym. Śpi cały dzień i budzi się wieczorem. Całą noc harcuje., żeby nad ranem znów ułożyć się do snu. Jest to więc zwierze idealne dla wszystkich, którzy całe dnie pracują i spędzają je poza domem. Nie wymaga ona wtedy opieki. Wystarczy tylko zapewnić jej odpowiednią ilość pożywienia, wody oraz proszku do mycia jej ślicznego futerka. Czystość u szynszyli jest niezwykle ważna. Musi ona dbać o soje futerko, by zawsze było czyste i lśniące. Nie można jednak kąpać szynszyli, sama radzi sobie doskonale z czystością urządzając sobie kąpiele w specjalnym proszku.
Trudne zadanie – rozmnażanie
Rozmnażanie szynszyli nie jest prostym zadaniem, kiedy nie kupujemy zaprzyjaźnionej ze sobą już wcześniej parki. Przyzwyczajanie szynszyli do siebie to proces długotrwały, wymagający cierpliwości zarówno od nas, jak i od zwierząt. Jeśli jednak się powiedzie, t na świat przyjdą najprawdopodobniej dwa małe szynszyle, które będą już w pełni rozwinięte, dzięki temu, że ciąża trwa 111 dni i jest bardzo długa jak na gryzonie. Młode mają otwarte oczy kiedy się rodzą i są w pełni owłosione. Żywią się wszystkim tym, co rodzice, poza tym jeszcze oczywiście piją mleko matki, które jest podstawowym pokarmem po narodzinach. Po porodzie występuje jednak ruja poporodowa i najlepiej jest wtedy odstawić samca od samicy z dziećmi, jeśli nie chcemy mieć kolejnego potomstwa. Samiec szynszyli jednak nie jest agresywny w stosunku do swoich dzieci, tak tez bez problemu Mozę mieszkać razem z samicą i młodymi Dojrzałość płciową szynszyle osiągają w wieku 6 miesięcy jednak z ich rozmnażaniem najlepiej poczekać do 9 miesiąca, gdyż dopiero wtedy samica jest w pełni ukształtowana fizycznie i psychicznie na wydanie na świat młodych.
Szynszyle
Szynszyle to przemiłe stworzonka, które wbrew pozorom wymagają opieki ze strony właściciela. Zebra je dokładnie obserwować, by zwierzątko miało możliwość życia w zdrowiu. Niezwykle ważna jest tutaj odpowiednia dieta. Najczęstszymi chorobami szynszyli jest biegunka, zaparcia i przegrzanie. Pierwsza z tych chorób, czyli biegunka wywoływana jest oczywiście nieprawidłową dietą, która zawiera nieświeże jedzenie i picie, bądź zbyt wiele warzyw i owoców. Wtedy to stolec naszej szynszyli nie ma postaci bobków, ale jest luźny. Zazwyczaj wystarcza zmienić wtedy pokarm szynszyli na Świerzy oraz ograniczyć ilość zakąsek owocowych i warzywnych, jeśli jednak to nie pomaga przyczyna biegunki może być inna i to ustali dopiero weterynarz. W przypadku zaparć sytuacja jest poważniejsza. Zdarza się, ze szynszyla ma problem z wydaleniem stolca. Wtedy jak najszybciej trzeba wymienić jej wodę, która może być nieświeża. Przyczyną również może się stać przekarmienie i zła dieta. Warto jednak zawsze przy zaparciach skonsultować sie z weterynarzem. Przegrzanie można zauważyć po zachowaniu szynszyli, która się nie rusza i leży często be z ruchu. Wtedy to klatkę ze zwierzakiem trzeba przenieść w chłodniejsze miejsce. A jeśli to nie pomoże to jak najszybciej zabrać pupila do lekarza.